Wakker worden alsof je nooit hebt geslapen.
Opstaan met gewichten aan je voeten.
Na 3 stappen beseffen dat 4 stappen niet gaat.
En dat je liever weer gaat slapen.
Mijn hoofd verpakt in een laken.
Het lachen is vandaag op.
Lippen die niet meer willen.
Ogen die niet meer goed zien.
Wat komt er morgen?
Ik kijk uit naar de uitjes.
Winkel of bezoek.
M’n kleren zorgvuldig uitgezocht.
Plezier is maar kort.
Daarna valt het doek.
Geen gevoel van triomf.
Maar van spijt en verdriet.
Schuldgevoel en boos.
Waarom kan ik dit niet?
Evelien
Mei 2021
