Ik heb pijn. Al zo lang ik me kan herinneren. Ik noem het vaak zenuwpijn, maar eigenlijk weet ik niet wat het is. Het zeurt, het is stijf. En tegelijk voelt het alsof iemand met een mes van binnenuit door mijn huid probeert te komen. Stekende pijn. Deze pijnen komen per dag een aantal keer opzetten, maar soms blijft het ook gewoon 24/7 aanhouden. Zoals nu.
Elke dag pijn
De afgelopen weken heb ik alleen maar pijn. Ik kan bijna geen stap zetten, omdat mijn benen zo stijf zijn en zeer doen. Het put enorm uit, maar ik probeer dat nooit echt te laten merken. Ik denk dat er sowieso weinig mensen zijn die weten dat ik élke dag met deze pijn leef. Ik heb er niet altijd over. Maar soms is het echt ondragelijk. Dan kan ik ’s nachts niet slapen. Broek aan, broek uit. Deken over me heen. Deken niet over me heen. Verzwaringsdeken op bed. Verzwaringsdeken er af.
Mijn kat springt altijd beledigd van bed af als ik zo lig te draaien. Hij vindt dat vervelend. Nou vriend, ik zal je zeggen: Ik ook! Niets helpt. En omdat ik toch niet kan slapen, gooi ik mijn frustraties maar op instagram, omdat ik het nou eenmaal kwijt moet en ik het zielig vind om midden in de nacht tegen mijn vader of katten te schreeuwen. Overdag vind ik dat trouwens ook hoor… 😛
Pijnmedicatie
Er bestaat zoiets als paracetamol of ibuprofen tegen pijn. Het helpt niet tegen deze pijn. Helemaal niks, dus dat slik ik ook maar niet meer. Er bestaat ook iets als pijnmedicatie. Dat krijg je dan op recept van je arts in het ziekenhuis. Een paar jaar geleden heb ik me er aan gewaagd. Maar het vinden van de juiste medicatie is altijd drama. Je moet altijd eerst door een uitprobeerfase heen van een paar weken, moet in die tijd de bijwerkingen trotseren en dan kom je er achter dat dit toch niet de goede medicatie was. Dus dan een volgende proberen. En zo herhaalt het zich. Na drie verschillende soorten en maanden verder was ik er klaar mee. Ik was inmiddels beroerder van de bijwerkingen dan van de medicatie zelf.
Maar hé, nieuw jaar.. nieuwe kansen.. nieuwe arts. So, let’s give it a try. Geen idee waarom ik ineens Engels lul. Zal ook wel een bijwerking zijn?
net bingo…
In januari kreeg ik er eentje. Uiteraard had ik de bingokaart van bijwerkingen al snel vol en hielp het niets. En nu zit ik sinds een week aan medicatie 2. Mensen vragen me hoe die dan heet, maar dat weet ik nooit. Zoveel medicatie, zoveel namen. En in plaats dat de medicatie Jantje, Pietje of Klaasje heet, heeft het altijd van die moeilijke namen. Vaak iets met een X of een Y en dan in combinatie met dubbel Q ofzo. Joh, ik weet soms niet eens hoe ik m’n eigen naam uitspreek, dus laat staan dat ik medicatienamen kan onthouden. Maar goed, ik heb het opgezocht en het heet: Nortriptyline. (Ik zei toch: een Y). Het is voor depressies en zenuwpijn. Het fijne van deze is dat het bijna geen bijwerkingen heeft. Ik heb alleen maar non stop hoofdpijn en regelmatig duizelig.
Er staat: “Bij zenuwpijn begint de werking binnen 1 week”. Ik ben nu een week bezig en heb nog steeds pijn. Dus óf het is geen zenuwpijn wat ik heb, óf het is nog steeds niet de goede medicatie. AAAAAAH ZO FRUSTREREND. Ik haat medicatie echt. En ik haat pijn. Maar ik weet even niet welk van de twee ik nou vervelender vind op het moment.
Tot de volgende keer!
Groetjes Girija
Wil je een reactie achterlaten op het verhaal van Girija? Scroll naar beneden en plaats je berichtje!
