Er is een wereld voor mij open gegaan

. Wauw, wat een mooie reacties heb ik gekregen n.a.v. mijn blog over mentale en fysieke inspanning. Voor sommige was dit een eyeopener en willen ze hier ook mee aan de slag gaan en leren ze van. Ik ben erg blij dat ik daar met mijn blog aan heb kunnen bijdragen.



Voor mezelf vond ik het erg kut om me zo bewust te worden. Want het voelde alsof ik ineens als patiënt moest gaan leven, omdat ik dingen niet meer kan en met dingen rekening moest gaan houden. Maar als je denkt



“ik ben ziek en daarom moet ik zo rekening houden met mijn energieverdeling” 



wordt het niet leuk en zeker niet makkelijk om er op die manier rekening mee te houden. Nu denk ik dat je niet perse ziek hoeft te zijn om het verschil tussen mentale en fysieke inspanning te leren. Volgens mij is het voor iedereen goed om hier rekening mee te houden. Nederlanders zijn zo vreselijk gehaast, altijd maar druk, altijd maar stress.

Siësta

In het zuiden, denk aan Spanje en Portugal, is dat heel anders. Maar die mensen houden tussen de middag siësta. En dat heeft dan ook weer te maken met dat de temperatuur op z’n hoogst is, maar hierdoor creëren ze wel balans in hun energieverdeling en gaat alles daar veel relaxter en gemoedelijker.



Begin 2020, dus drie jaar geleden, had ik voor het eerst ergotherapie en daar leerde ik wel over energieverdeling en balans. Toch heb ik daar niet geleerd over mentale en fysieke energie, maar leerde ik dat pas vorige maart bij nieuwe ergotherapie. Het voelt een beetje gek om te zeggen, maar



er is een wereld voor mij open gegaan.



Ik heb hierdoor zoveel nieuwe inzichten gekregen over mij zelf, over m’n MS, waarom ik altijd zo moe ben. Het is echt een openbaring. Ik vind het een beetje jammer dat ik hier niet eerder achter ben gekomen, maar dingen komen wanneer het daar tijd voor is. En nu weet ik hoe het zit. Nu ben ik me er bewust van. En nu kan ik dingen gaan veranderen. Voorbeelden van waar ik me bewust van ben geworden en welke dingen ik wil gaan veranderen, lees je in een volgende blog.

Wil je een reactie achterlaten op het verhaal van Girija? Scroll naar beneden en plaats je berichtje!

Foto schrijfster Girija Nederstigt

Geschreven door Girija

Hey,

 Ik ben Girija, 33 jaar en chronisch ziek: MS (sinds nov. 2011) en Diabetes type 2 (sinds jan. 2020). Daarnaast ben ik al bijna mijn hele leven bekend met psychische klachten en depressie(s). 
Zo hebben we het vervelende maar meteen gehad. Wat ik belangrijk vind is het delen van verhalen over dit soort taboes. Daarom schrijf ik over mijn ervaringen. Omdat ik hoop dat het mensen, die hier ook mee dealen, kan helpen door te laten zien dat ze niet alleen zijn en dat ook hun verhaal belangrijk is en gehoord mag worden. En voor andere mensen hoop ik dat het een stukje inzicht kan geven. Er is nog te weinig erkenning en begrip. Dat moet veranderen. Ik ben daarom heel trots dat ik deel mag uitmaken van dit platform waar deze verhalen gedeeld mogen worden. 

 Naast mijn eigen issues heb ik ook nog leuke dingen, gelukkig. Ik ben gek op natuur, theater, lezen, afspreken met vrienden. Maar m’n allergrootste liefde en trots zijn mijn twee beste maatjes: m’n katten, Shiva en Sheldon. Ciao! 
X Girija