De afgelopen maand is heftig geweest, heel heftig! Ik ben het nieuwe jaar gestart met een opstoot. Het begon met op mijn rechterbeen een plek die gevoelloos was. Dit breide zich alsmaar uit en uiteindelijk kwam er ook krachtverlies bij. Dus de eerste dagen van dit nieuwe jaar heb ik in bed in het ziekenhuis gespendeerd om een stootkuur te krijgen.
Luisteren naar mijn lichaam
Nu, ik kan hier heel mijn verhaal vertellen, maar daar hebben jullie weinig aan. Waar ik het wel over wil hebben is het af en toe stilstaan bij het leven. Als ik daar in het ziekenhuid lag, vaak alleen door de beperkte bezoekuren, moet je je met iets bezighouden. Uiteraard kan je netflixen en gewoon gedachten op 0, maar ik heb er op sommige momenten heel bewust voor gekozen om dit niet te doen en gewoon even naar mijn lichaam te luisteren…
Wat voel ik?
Wat denk ik?
En ik heb voor mijzelf de tijd gemaakt om even stil te staan bij al die gevoelens daarrond. Veel te vaak blijven we maar gaan en gaan en ontlopen we wat we vanbinnen voelen. Op een bepaald moment crash je dan en dan ben je verder van huis. Omdat ik dit dus al meegemaakt heb probeer ik nu meer aandacht te geven aan mijn gevoelens. Deze mogen er ook zijn!
Wat ik jullie dus wil zeggen is, neem af en toe de tijd voor jezelf. Die goeie raad die je aan een vriend(in) geeft kan je ook zelf eens proberen opvolgen. Zet een meditatie op en zie wat er naar boven komt. En probeer dan de dingen weer los te laten, geef ze mee met de wind. Stapel ze niet op in je lichaam want daar word je letterlijk alleen maar slechter van.
Durf tegen je omgeving te zeggen dat je even me-time nodig hebt, doe de deur op slot en zeg dat ze je niet mogen storen. Wat ik ook regelmatig doe is een collage maken. Ik begin dan met een korte meditatie en dan begin ik met door boekjes te bladeren. De afbeeldingen die mee aanspreken scheur of knip ik uit. Die plak ik dan allemaal samen op een groot blad tot één geheel. Als dit klaar is probeer ik de collage te lezen. Je kan dit afbeelding per afbeelding doen, maar je kan het ook doen aan de hand van een selfie-gedicht.
Doe je mee?
Verplaats je in je collage en vul de zinnetjes aan:
Ik ben…
Ik vraag me af…
Ik hoor…
Ik zie…
Ik wil…
Ik ben…
Ik doe alsof…
Ik voel…
Ik voel aan…
Ik maak me zorgen over…
Ik huil om…
Ik ben…
Ik snap dat…
Ik zeg…
Ik probeer…
Ik hoop…
Ik ben…
Sta even stil bij wat dit allemaal oproept bij jou. De collage moet niet mooi zijn, ze moet vooral van jou zijn… Probeer de gevoelens die je ervaart eens niet op te kroppen maar een plaats te geven of ze los te laten. Je gaat jezelf zoveel beter voelen.
Loslaten van ballast
Ik krijg vaak het compliment dat ik ondanks alles zo positief in het leven sta en naar de positieve dingen kijk, wel dit is één van de redenen waarom dit lukt. Omdat ik overtollige “ballast” loslaat en niet blijf meesleuren. Dit selfie-gedicht is maar één voorbeeld om even bij je gevoelens stil te staan, uiteraard kan je dit op 101 manieren doen. Deze vind ik persoonlijk een heel fijne omdat het vrij eenvoudig is, maar je toch steeds mooie inzichten geeft.
Dan wil ik jullie nog veel succes wensen! Geniet van die me-time en pak die ballast aan. Laat je een reactie achter als je het geprobeerd hebt? Ik zou het heel fijn vinden te weten wat jullie ervan vinden.
Lieve groetjes Céline
Foto’s gemaakt door Luc de Herdt.
Wil je een reactie achterlaten op de blog van Céline? Scroll naar beneden en plaat je berichtje.
