Het is weer zo ver, de MRI scan. Eigenlijk is dat net een escape room waaruit je zo snel mogelijk wilt ontsnappen…
Je meldt je aan bij de balie en mag daarna even wachten tot je aan de beurt bent. Als je naam wordt omgeroepen, ga je gelijk het eerste kamertje in. De opdracht is simpel: verwijder alles rondom je lichaam wat metaal bevat. Oké, dat kan ik wel, binnen een paar seconden ben ik klaar en mag ik door naar de volgende kamer.
Daar moet ik in een stoel gaan zitten. Ik krijg een band om mijn bovenarm en die wordt aangetrokken. Van die arm moet ik met mijn hand een vuist maken. Dat kan ik gelukkig erg goed. Dan volgt er een moeilijkere opdracht: stil blijven zitten terwijl er een naald in mijn arm wordt gestoken. Een infuusnaald. Het is even pittig, maar ook deze opdracht onderga ik.
Er wordt contrastvloeistof in de infuusnaald gespoten en dat voelt vervelend, maar ik doorsta het. Dan is deze opdracht ook klaar. Hier ben ik wel een paar minuten aan kwijt geweest, maar oké. Snel door naar de volgende kamer. De grootste en de moeilijkste. Ik moet liggen op een verschuifbare plaat. Op mijn hoofd krijg ik een veel te grote muts en een koptelefoon. Om mijn hoofd gaat een soort harnas. In mijn linkerarm krijg ik een alarmknop voor als ik de kamer uit wil. Maar ik wil deze escape room halen, dus ik hoop ‘m niet te hoeven gebruiken.
De plaat waarop ik lig, wordt het apparaat ingeschoven en ik moet doodstil blijven liggen terwijl ik om me heen allemaal lawaai hoor. Na een kwartiertje zit het eerste gedeelte er op. Ik word uit het apparaat geschoven, maar moet nog steeds blijven liggen. Op mijn buik en benen krijg ik een zware plaat en ik word weer terug het apparaat ingeschoven. Weer die herrie. Shit, ik moet plassen. Zal ik op de alarmknop drukken? Nee, concentreer je op je zelf meegebrachte muziek. Hé, de muziek stopt. Ben ik klaar? Heb ik het gehaald? Nee, nog niet. M’n oldskool CD kapt er mee. Lekker dan.
De druk op mijn blaas wordt groter. Nu bellen dan? Nee, zo ben ik niet. Een stem zegt dat het nog tien minuutjes duurt. Dat kan ik wel volhouden. Hoop ik. Het duurt en het duurt.. maar dan ben ik klaar! Ik heb de kamer overleefd. Alle harnassen, platen en mutsen worden verwijderd. Ik wil snel omhoog komen, maar ik ben erg duizelig, dus zo snel gaat het niet. Toch doe ik m’n best, ik pak snel mijn spullen en stap de escape room uit.
Om 13:15 uur ging ik naar binnen. Om 14:30 stapte ik naar buiten. Helaas niet binnen 60 minuten gehaald, maar ach… Ik vond het toch een stomme escape room.
– Thuis rustig bijkomen op bed van deze heftige escape room.
Volgende week een nieuwe blog, over de uitslag!
Groetjes Girija
Wil je een reactie achterlaten op het verhaal van Girija? Scroll naar beneden en plaats je berichtje!
Recente reacties