Medisch vs Mens
Wanneer je een chronische ziekte hebt breng je meestal behoorlijk wat tijd door in de medische wereld. De laatste 2 á 3 jaar heb ik wel heel veel van die medische wereld gezien. Ik ben in tenminste 5 verschillende ziekenhuizen geweest van Antwerpen tot Tilburg. Soms krijg ik een mail van 1 van die ziekenhuizen en moet dan echt even nadenken welke arts ik bij dat ziekenhuis heb gezien en waar die afspraak over ging.
Die ziekenhuisbezoekjes vreten energie. Het geeft me ook het gevoel dat ik een soort van medisch object ben. MS is op zich zelf al een ingewikkelde aandoening en daarbij reageert mijn lijf niet standaard op de voor de hand liggende behandeling. Dus komt er vaak weer een artsenbezoek bij. Mijn beschikbare energie gaat dus vaak naar de medische wereld.
Hartstikke belangrijk maar tegelijkertijd ook zo jammer dat er weinig energie overblijft voor de dingen die het leven leuker maken. En dat is minstens net zo belangrijk. Maar toch voelt het voor mij alsof ik geen keus heb om die medische wereld voorrang te verlenen. Want ja, wat is er belangrijker dan je gezondheid? En als het om gezondheid gaat sta ik al met 10-0 achter.
Stil protest
Ik word er ook een beetje opstandig van. Om de controle te houden ga ik in stil protest. Sommige dingen doe ik gewoon lekker niet! Natuurlijk niet de echt belangrijke dingen want dan doe ik mezelf te kort. Maar om toch nog enigszins het gevoel te hebben dat ik de regie in handen heb, doe ik sommige dingen gewoon lekker niet!
Er wordt gezegd dat je soms je “Inner child” moet aanspreken. Nou, dat “Inner Child” spreekt mij dan aan om te laten weten dat ze aanwezig is en vooral de regie zelf wil. Ken je deze; Ik ben drie en ik doe het nie. Mijn “Inner Child” is duidelijk drie. Maar als kind van 3 heb je natuurlijk niet zoveel te willen en heb je toch echt bepaalde kaders nodig. Maar binnen die kaders ligt de regie echt bij jou en dat geeft een goed gevoel.
Voorbeeldje; Fampyra moet je 2x dgs met 12 uur er tussen op lege maag innemen of 2 uur na de maaltijd. In de ochtend op een lege maag is niet zo’n probleem maar dan de avond. Dan moet je dus gaan plannen wanneer je eet. Niet echt een gemakkelijke taak voor een chaoot als ik. Ik was meer met de klok bezig dan met de maaltijd. Dit was niet te doen. En dan komt mijn stil protest.
10-1
Ik ga het lekker niet doen. We zien wel wat er gebeurt als ik me niet aan die regel houd. En guess what: Ik ben er nog en ben er niet ziek(er), zwak of misselijk van geworden. Die 10-0 is 10-1 geworden!!
En de regie ligt weer bij mij ook al is dat maar voor even en op zo’n onbenullig klein stukje. Het geeft me bijna een gevoel van overwinning ten opzichte van MS. Op dat onbenullig klein stukje voel ik me heel even sterker dan MS. En dat geeft me dan wat extra kracht om te kunnen incasseren op de momenten dat de MS de regie heeft. De Mens heeft een stukje gewonnen op Medisch.
Groet, Els
Wil je een reactie achterlaten op de blog van Els? Scroll naar beneden en plaats je berichtje!

Hoi Els,
Ik denk dan medische regels worden voor de grote gemiddelde deler gemaakt; jij als mens bent de enige die kan voelen of het voor jou ook zo werkt. Meer mensen zouden hier op moeten letten!
groetjes Mary