De eerste jaren na mijn diagnose ben ik verder gaan leven alsof ik geen MS had. Nou ja, ik moet wel bijna elk half jaar aan de prednisolon omdat ik de signalen van mijn lijf totaal niet serieus nam en nam dan de twee weken herstelperiode van zo’n kuur voor lief. DIt heb ik lang vol kunnen houden.
Na 2 zwangerschappen en 2 kinderen onder de 2 jaar brak ik toch. Niet heel gek natuurlijk, maar dit had ik blijkbaar nodig om dingen anders te gaan doen. Even kort gezegd, ik ben volledig afgekeurd op mijn 30e en heb lang de rust genomen die mijn lijf nodig had. Om weer een beetje terug te kunnen komen als mens, moeder, vrouw en vriendin.
Mijn draai gevonden
Ik kan nu zeggen dat ik, nu al een paar jaar, mijn draai heb gevonden. Sinds 2016 ben ik aan de zwaardere medicatie (tysabri) en sindsdien heb ik nog maar 3 keer aan de prednisolon gehoeven. Verder ben ik een stuk bewuster met mijn energie, voeding en lijf bezig. DIt geeft rust en houvast. Ik wil niet zeggen dat wat ik nu doe de heilige graal is. Want als ik volgende week wel weer ingehaald wordt door de MS, wil ik mezelf niet schuldig voelen omdat ik blijkbaar wat verkeerd heb gedaan.
Boksen
Op dit moment ga ik dus erg goed. Ik heb er natuurlijk dagen tussen zitten dat ik liever helemaal mijn bed niet uitkom of dat mijn hoofd zo traag is dat ik standaard andere woorden zeg dan ik bedoel. Maar over het algemeen ga ik lekker. Ik heb meer energie dan voorheen, kan meerdere dingen in het weekend plannen, als ik maar zorg voor rust daarna. Ik sport nu twee keer in de week waarvan één keer boksen en één keer EMS is.
Het boksen is fantastisch! Dit is bij een boksschool die lessen organiseert voor mensen met MS. Zo kan je in een veilige omgeving je eigen grenzen zoeken en vinden. Door het boksen is mijn stabiliteit en evenwicht verbeterd. Ook heb ik hierdoor meer zelfvertrouwen gekregen en doe ik nu dingen die ik voorheen niet meer kon of dacht te kunnen.
Electric Muscle Stimulation (EMS)
EMS is Electric Muscle Stimulation. Helaas is dit wel duur, maar werkt heel goed voor mij. Bij het sporten heb je een pak aan met elektroden op alle grote spiergroepen. De elektroden gaan aan wanneer je een oefening doet. Omdat de spieren die je gebruikt extra aangezet worden, is dit dubbel zo effectief. Voor mij is dit de gouden combinatie.
En let wel, ik ben de meest a-sportieve persoon die er bestaat! Ik ben dit gaan doen omdat ik wandelen vaak een uitdaging vind en ik het lastig vind op mezelf in beweging te krijgen. Door een abonnement en een vaste tijd is het minder moeilijk om ook daadwerkelijk heen te gaan.
Nooit gedacht dat…
Het leuke is dat ik tijdens onze vakantie ook echt de vruchten heb geplukt van het sporten. Zo ben ik samen met mijn gezin (man en 2 jongens van 10 en 8 jaar) naar een klimpark in het bos geweest en hebben we een ruïne bezocht waarvan ik nooit had gedacht dit nog te kunnen doen!
Voor nu blijf ik nog even genieten van de redelijke stabiele MS, binnenkort weer door de MRI en maar hopen dat het zo gaat blijven. Voorlopig laat ik mijn krukken in de kast staan, staat de rolstoel in de schuur en ligt de (opvouwbare) wandelstok wél voor de grijp, want je weet maar nooit!
Groetjes Jody
Instagram account: @jodyleeftmetms
Wil jij een reactie achterlaten op de gastblog van Jody? Scroll naar beneden en stuur een berichtje! ♡ Wil jij ook een gastblog schrijven? Stuur een e-mail naar contact@chronisch.nu.
Recente reacties