Gedicht De glazen bol

Geen dag is hetzelfde 
Of eigenlijk toch weer wel
Het vallen en opstaan
Vechten tot het niet meer gaat

Boosheid, frustratie 
Die zijn er elke dag
Wie ik ben van binnen
Versus wat ik nu kan

Niks gaat meer vanzelf
Het is pittig elke dag weer 
Wanneer komen de dagen
Dat het iets beter gaat

Die grote onzekerheid 
Maakt het zo lastig
Ik wil een glazen bol
Om het te kunnen zien

Want dan zou ik 
het beter kunnen snappen 
Waar ik voor 
aan het vechten ben

Dat deze onzekerheid 
Zou kunnen verdwijnen
Dat ik een beetje weet
Hoe het over een tijdje gaat

Elke dag word ik wel iets wijzer
Maar mijn lijf wil niet mee
Het hopen op verbetering
Is voor mij even niet weggelegd. 

Wil je een reactie achterlaten op het gedicht van Evelien? Scroll naar beneden en laat een berichtje voor haar achter.

Gastschrijver Stephanie

Geschreven door Evelien

Hoi allemaal, Ik ben Evelien, 43 jaar en wonend in het gezellige Deurne.
 In maart 2021 kreeg ik de diagnose MS. 
Een flinke schub heeft sindsdien mijn leven totaal omgegooid. Als partner, als co-ouder maar ook als fulltime altvioliste, hardloopster en creabea bezig zijn in en rondom het huis. Er is veel veranderd. Behalve dan mijn liefde voor Rob, goede koffie, mijn verslaving aan scandinavische series op netflix en mijn 3 katten Bartje, Fluffy en Vosje. 
Sindsdien ben ik met vallen en opstaan op zoek naar een nieuwe leefstijl. Ik neem jullie graag mee in deze zoektocht. 
Oude passies maken plaats voor nieuwe. Zoals het schrijven van gedichten maar ook door het schrijven van m’n maandelijkse blogs. Ook op mijn instagram-account deel ik veel over mijn reis met de MS. Op deze manier creëer ik awareness, geef hopelijk bij velen herkenning en steun maar vooral voor mij is het vanaf het begin een fijne manier om te verwerken. Niemand hoeft dit alleen te doen. Liefs Evelien