Er begint iets te kriebelen…

Hoi! Leuk dat je meeleest met mijn eerste blog.

Spannend ook, ik heb nog nooit geblogd! 
Een beetje van me af schrijven doe ik wel op mijn instagram, maar zo’n blog ga je toch nét iets meer over nadenken. Want heb ik wel genoeg te vertellen? Schrijf ik niet heel saai? Wat als ik iets verkeerds zeg? 
En je herkent het vast, hoe langer je nadenkt of hoe vaker je terugleest wat je schrijft, hoe kritischer je ernaar gaat kijken. 



Delen van mijn verhaal

Maar toch lijkt het me een leuke uitdaging! 
Na in 2021 het hele jaar heel ziek te zijn geweest en zo weinig mogelijk te hebben gedaan, begint het (nu ik voorzichtig aan het herstellen ben) toch te kriebelen om iets te willen doen. Iets met mijn verhaal, delen wat ik geleerd heb, verwerken nu daar ruimte voor is en lotgenoten meegeven dat ze niet alleen zijn. 


__



Inmiddels is dit al de vierde blog waar ik aan begin, oeps, ik weet niet goed waar ik mijn eerste blog mee wil beginnen… 
In mijn voorstelstukje schreef ik over mijn dieren, laat ik daar dan wat over gaan vertellen! 
Zwaardere onderwerpen bewaar ik voor later. 😉

Katten


Mijn huisdieren zijn echt alles voor me.
 We hebben thuis 2 honden en kippen en zelf heb ik 2 katten en een vis. Mijn katten: die zijn elke dag bij mij. Ik vind het heerlijk om als ik wakker word een beetje met ze te knuffelen. En als ze buiten zijn, dan haal ik ze op. Heb ik meteen wat frisse lucht!

Mijn katten lijken mij aan te voelen. Sinds ik op bed kwam te liggen, kwamen zij er ook bij liggen. Op dagen dat het goed met me gaat, gaan ze wat meer hun eigen gang. Als ik ze nodig heb, zijn ze meer bij mij. 
Mijn ene kat gaat op mij of mijn spullen liggen als ik moe ben, alsof ze willen zeggen “hup ga rusten“. 
Mijn andere kat schrikt snel, dus hoe rustiger ik doe, hoe meer en langer ze bij me is.

Zonder mijn katten waren de dagen in bed een stuk langer en moeilijker geweest. 



Honden


Dan hebben we nog 2 bernersennen honden. Niet zo klein dus! Op mijn ziekst was het te zwaar om ze te knuffelen. Fijn om te merken dat dat nu weer kan! Ik vind het heerlijk om buiten te zitten en dat ze dan bij me komen zitten of liggen. Ze zijn altijd blij als ik eens buiten kom. Dit motiveert ook weer om vaker naar buiten te gaan. In de toekomst hoop ik ze weer zelf te kunnen uitlaten. 



Dieren en een rolstoel


Het was grappig en bijzonder om te zien hoe de dieren moesten wennen aan mijn rolstoel. Mijn kat bijvoorbeeld vindt het heerlijk, want nu kan ze gewoon op schoot blijven liggen terwijl ik door het huis heen rol. 


Voor mijn honden zit ik nu meer op hun hoogte, vinden ze wel gezellig haha. Ze springen dan ook graag met hun voorpoten op schoot. (Als het helemaal had gepast hadden ze dat uiteraard gedaan) 
Waar ik wel nog steeds op moet passen zijn de honden- en kattenpootjes en hun staarten. Ja, dat is zeker al eens mis gegaan… En nee, ze leren er niks van! 



Voldoening en gezelligheid


Ook geven onze dieren mij daginvulling en gezelligheid. 
Toen ik wat meer energie begon te krijgen, miste ik een bepaald gevoel van nuttig zijn. Nou wil ik absoluut niet zeggen dat wij als mensen altijd maar nuttig moeten zijn! Misschien is voldoening een beter woord. Ik miste voldoening aan het eind van mijn dag. 
Dan lag ik op bed en dacht ik: ‘Wat heb ik nou eigenlijk gedaan vandaag? Waar heb ik de energie die ik had aan uitgegeven? Voel ik me tevreden over vandaag?’


Deze voldoening vind ik onder andere terug in de dieren. Verzorgen, knuffelen, eten geven, spelen. 



Heb jij huisdieren? En hoe helpen ze jou?

Als je vragen of onderwerpen voor een volgende blog hebt, laat het me zeker weten!



Liefs, Sylvia

Wil je een reactie achterlaten op de eerste blog van Sylvia? Scroll naar beneden en plaats je berichtje!